Akademie der Wissenschaften, Berlin (1882-1909). Commentaria in Aristotelem graeca. Edita consilio et auctoritate Academiae litte.

Run Info

Accuracy

Editing Progress

eLE111 aEAr11s ἁπλαῖς ἐπιβολαῖς ὡς [ἡ] αὐτόπιστος, καθ’ ἣν ἐπιστήμην γνῶσιν ἔχομεν τῶν τε κοινῶν ἐννοιῶν καὶ ἀξιωμάτων· οἷον κοινὴ ἔννοιά ἐστιν ὅτι θεὸς ἀγαθός, ἀξίωμα δὲ τὸ ἐπὶ παντὸς κατάφασις ἀπόφασις. ὥστε νῦν 25 περὶ τῆς ἰσοδυναμουμένης τῇ ἀποδείξει λέγει, οὐ περὶ τῆς γενικῆς καὶ 5 καθόλου, ἀλλὰ περὶ τῆς εἰδικῆς τῆς ἀντιδιῃρημένης τῇ ἐπιστήμῃ, κρείτ- των ἐστὶν κατὰ ἀπόδειξιν. ἰστέον γε μὴν ὅτι ἀποδεικτικὴ ἐπιστήμη ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ τῆς ἀποδείξεως πέρας καὶ ἕξις ἐγγινομένη τῇ ψυχῇ, 30 ἀπόδειξις δὲ ὑπὸ τὴν συλλογιστικὴν ἐπιστήμην καὶ ὁδὸς οὕτω γινο- μένη. 1o p. 71b19 Ἐἰ τοίνυν ἐστὶ τὸ ἐπ ίστασθαι οἷον ἐθέμεθα, ἀνάγκη 8 καὶ τήν. είξας τὴν ἐπιστήμην ὅτι γένος ἐστὶ διαιρουμένη εἰς τὴν γνῶσιν τὴν ἐπιγινομένην ἡμῖν ἐν τῷ γινώσκειν τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα καὶ οὐκ ἄλλως, καὶ εἰς τὴν γνῶσιν τὴν κρείττονα κατὰ ἀπόδειξιν, 5 ὁρίζεται νῦν τὴν ἀπόδειξιν λέγων ἀπόδειξιν εἶναι ἐξ ἀληθῶν καὶ πρώτων 15 καὶ ἀμέσων κ αἱ γνωριμ ωτέρων κ αἱ προτέρων καὶ αἰ τίων τοῦ συμ- περάσματος. καὶ φαμὲν εἰδέναι καὶ ἐπίστασθαι διὰ τῆς τοιαύτης ἀποδεί- ἐεως· ἐπιστημονικὸς γὰρ συλλογισμός ἐστιν ἀπόδειξις, καθ’ ὃν ἐπιστάμεθα ἐν τῷ ἔχειν αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν τὴν αἰτίαν τοῦ συμπεράσματος καὶ τοῦ 10 πράγματος, δι’ ἣν οὕτως ἔχει καὶ οὐκ ἄλλως. ἐπεὶ δὲ πᾶσα ἀπόδειξις καὶ 20 συλλογισμὸς διά τινων μέσων ὅρων περαιοῦται, διὰ τοῦτο τὰς εἰς τὸν ἀπο- δεικτικὸν συλλογισμὸν παραλαμβανομένας προτάσεις ἀμέσους εἶπε δεῖν εἶναι, τοῦτ’ ἔστι μὴ δεῖσθαι μέσου ὅρου, δι’ οὖ δείκνυται ὑπάρχειν τῷ ὑποκει- 15 μένῳ τὸ κατηγορούμενον. δυνατὸν δὲ ἴσως τὸ πρώτων καὶ ἀμέ σῶν καὶ οὕτως εἰρῆσθαι, διότι ἔστι τινὰ ἄμεσα μέν, οὐ πρῶτα δὲ καὶ προηγούμενα 25 τῶν ἀποδεικτῶν, ἀλλ’ ἔσχατα καὶ μερικά, οἷον ὅτι τόδε τὸ ψιμύθιον λευκόν ἐστιν ἄμεσός ἐστι πρότασις (οὐ δεῖται γὰρ μέσου ὅρου εἰς πίστιν) καὶ ὅτι τόδε Σωκράτης ἐστίν. ἀλλ’ οὐ τῶν τοιούτων ἀμέσων χρεία εἰς τὴν ἀπό- 20 δειξιν, ἀλλὰ τῶν πρώτων καὶ κοινῶν ἐννοιῶν, αἷς τὰ ἀποδεικτὰ ὡς ὕστερα τῇ φύσει προτέροις καὶ ὡς αἰτίοις αἰτιατὰ ἕπονται. καὶ γνωριμωτέρων· 30 δεῖ γὰρ μὴ μόνον ἄμεσα εἶναι καὶ πρῶτα τὰ παραλαμβανόμενα εἰς τὴν ἀπόδειξιν, ἀλλὰ καὶ γνωριμώτερα. δυνατὸν γὰρ καί τινα τῶν κοινῶν ἐννοιῶν 25 καὶ ἀξιωμάτων δι’ ἀνεπιστασίαν τοῖς πολλοῖς μὴ εἶναι γνώριμα, οἷον τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα, αὐτόπιστον ὄν, οὐκ ἂν ῥαδίως οἱ πολλοὶ γνωρίσαιεν· δεῖ οὖν γνώριμα καθιστάνειν. καὶ προτέρων καὶ 35 αἰτίων τοῦ συμπεράσματος. ὅτι μὲν γὰρ ἐκ προτέρων ἀνάγκη τὴν ἀπόδειξιν εἶναι, σαφές· εἰ γὰρ πρὸς τὴν δεῖξιν παραλαμβάνεται, ἀνάγκη καὶ 30 πρότερα λαμβάνειν. ἀλλὰ δεῖ τὰ πρότερα ταῦτα καὶ αἴτια εἶναι τοῦ συμ- 9 περάσματος. δυνατὸν γὰρ πρότερα λαμβάνειν, μὴ αἴτια δέ δεῖ δὲ μετὰ τοῦ εἶναι πρῶτα καὶ ἄμεσα ὡς εἰς τὴν ἀπόδειξιν καὶ αἴτια εἶναι· οὕτω 40 γὰρ ἔσονται αἱ ἀρχαὶ οἰκεῖαι τοῦ δεικνυμένου. τὰ προσεχῆ γὰρ αἴτια δεῖ 5 1 delevi 39 ὡς] τοὺς 2 οἷον κοινῶς Comment. Arist. KK1 . Eustrat. in Anal. ost. LL. 5 1 7 τὴν ψυχὴν